Klara urządzała swój pokój po raz pierwszy zupełnie sama. Wcześniej rodzice urządzali sami, uważali, że jest zbyt mała, żeby decydować nawet o kolorze ścian, potem jak była nastolatką to jej pomysły uważali za przerażające i nie pasujące do reszty mieszkania. Teraz miała swoją własną kawalerkę na czas studiów, bardzo się z tego cieszyła i nie wierzyła, że to prawda. Rodzice kupili specjalnie to mieszkanko dla niej, na czas studiów, kuchnia była malutka, łazienka całkiem spora, a pokój przestronny i jasny. Pozwolili jej zrobić wszystko według uznania, w końcu to ona będzie tu mieszkać. Z domu wzięła sporo swoich rzeczy, nawet kilka mebli i koniecznie materac do łóżka. Materac był bardzo dobry, porządny, nie chciała się z nim rozstawać. Pokój urządziła bardzo skromnie, na szczęście był na tyle duży, że można było go podzielić na strefy. Przy oknie stało biurko i niskie półki na książki. Osobno był kącik do spania i garderoba. Klara znalazła w piwnicy kamienicy, gdzie miała kawalerkę, wspaniałą starą szafę, musiała się nieźle napracować, żeby ją doprowadzić do stanu używalności, jednak warto było. Szafa była ogromna, bardzo pojemna i praktyczna, wszystko się tam pomieściło i nawet Klara mogła się do niej schować, tyle miejsca zostało.